…Inge deelnam aan Ironman Gasteiz?
Toen ik mij in juli 2025 inschreef voor de volledige Ironman in Vitoria-Gasteiz op 12 juli 2026 dacht ik van ‘oh ik heb nog tijd genoeg, het is nog een jaar’. Maar dan is ineens die dag daar heel snel. 😊
Het zwemavontuur…
Wat was mij dat voor een belevenis!? Het zwemmen was in het Landa-meer dus bij een meer denk ik aan weinig golven en rustig water. Maar niets was minder waar. Door de hardewind waren er echt heel hoge golven, zelfs niet gezien in Mallorca en Malaga in de zee.
Het was precies of ik 2 slagen vooruit deed en 1 slag achteruit ging. Doordat ik te weinig kom kijken tijdens het zwemmen, was ik vaak heel erg afgedwaald van de boeien die ik moest volgen. Zelfs in de Gavers heb ik moeite om recht te zwemmen, maar hier was het een complete ramp. Voordeel van dit zwemavontuur is wel dat ik nu iets minder schrik heb om een wedstrijd met zwemmen in zee te kiezen. Zo heeft elk nadeel zijn voordeel natuurlijk😊
Levend uit het water geraakt en dan naar mijn favoriete onderdeel,..
Het fietsen.
Bij de start gemerkt dat de powermeter niet verbond. Geen ramp, dan maar op hartslag verder fietsen. Tot op kilometer 20 mijn GPS-houder het begaf en de GPS gewoon aan het stuur hing te bengelen. Dus niets van data meer. Geen wattages, geen hartslag, geen route, geen drink- en eetalarmen.
Op dat moment dacht ik de 1ste keer ‘Met wat ben ik toch bezig, ik zou beter gewoon stoppen’. Maar gelukkig stond mijn allertrouwstesupporter en motivator, mijne levenspartner, daar om mij de les te spellen en zei dat ik mij moest herpakken en gewoon old school, zonder GPS, verder te rijden. Knop dan maar omgedraaid in mijn hoofd en verder gereden. Het fietsen ging goed, had er terug plezier in. Was wel vechten tegen de wind en mij soms proberen recht houden op de fiets en regelmatig stoppen om water over mij te kappen om af te koelen want het was al heel warm aan het worden.
Tot het volgendeobstakel er was… Bij een splitsing links naar T2 en rechts voor de volgende ronde had ik het bord niet gezien en de fietser voor mij gevolgd. Wat ik niet wist was dat die naar T2 reed dus ineens stond ik aan T2 met nog maar 130km op de teller. Vrouw van de organisatie zei dat ik kon lopen, maar wou natuurlijk gene marathon lopen om dan genen echten ‘Ironman’ te zijn. Dus 2 agenten aangesproken om de weg terug te vragen die uiteraard niet konden helpen en dan maar gewoon dezelfde weg terug gereden in omgekeerde richting. Achteraf bekeken, echt gevaarlijke toeren uitgehaald, maar wou echt persé terug op het parcours geraken. Na veel gedester en gesukkel is dit gelukt, maar uiteraard wel heel veel tijd en vooral heel veel energie verloren. Maar nog maar eens de knop omgedraaid en doorgegaan. Na 187km was dan, voor de 2de keer, T2 in zicht. Joepie, zo ver was ik dus al 😊
Het lopen
Door de miserie op de fiets heel veel energie verloren en veel te weinig gegeten en gedronken. Ook al last aan de maag van de veel te warme sportdrank, dus gellekes kon mijn maagniet echt meer goedverdragen.
Dan maar de marathon uitgelopen op cola en wat snoepjes. Alé uitgelopen zeg ik nu, maar kan beter zeggen lopen, wandelen, strompelen. Het was een echte lijdensweg, maar was nu al zover geraakt, dus wou koste wat kost de finish halen.
Ondertussen was het al 36 graden (schaduwtemperatuur) geworden dus afkoelen en heel veel drinken was de boodschap. Van bevoorrading tot bevoorrading gelopen (gestrompeld) om daar genoeg te drinken en bekers water over mij te gieten. Dankzij de supporters aan de kant heb ik kunnen doorzetten.
Dan eindelijk, na al die uren mentale strijd, afzien, willen opgaan, maar toch weer doorgaan, die 4 magische woorden…
YOU ARE AN IRONMAN
Kiekebisj en een moment om nooit te vergeten. Hiervoor heb ik al die maanden getraind en heb ik opofferingen gemaakt.
Fier op mijn eindtijd ben ik niet, maar wel fier op het feit dat ik doorgezet heb en nooit opgegeven heb.
Wou het nooit meer doen, maar nu begint het wel terug te kriebelen. Hopelijk bij de volgende wedstrijd wat minder hoge golven, minder wind, niet verkeerd rijden en normale temperaturen
“YOU ARE AN IRONMAN”